พระจันทร์ในคืนวันศุกร์กับชายชุดขาว
posted on 22 Mar 2008 07:55 by nicky-reincarnation.....หากถามฉันว่าพระจันทร์คืนวันศุกร์เป็นเช่นไร ฉันเองก็คงตอบกลับไปด้วยคำตอบเดิมๆอย่างเช่นทุกครั้ง ว่า พระจันทร์ยังคงงดงามเหมือนอย่างทุกๆคืน
“ จันทร์จะงามหรือไม่ อยู่ที่ใจคนมอง”
คืนนี้ก็เช่นกัน คืนที่พระจันทร์เต็มดวง ฉันนั่งอยู่บนพื้นหญ้า เบื้องหน้าของฉันเป็นสะพานไม้เก่าๆที่ผุมากแล้ว หากเปรียบกับอายุคน ก็คงแก่เต็มที ส่วนข้างกายฉันนั้นมีดอกไม้ชนิดหนึ่งวางอยู่ เขาเรียกกันว่า ดอก ลินลี่ สีของดอกไม้ เป็นสีขาวนวน ดูสวยงามยิ่งนัก แต่ทำไมนะกลิ่นของดอกไม้ ถึงไม่ได้งามเฉกเช่นดอกไม้เลย ส่วนในมือของฉันนั้นมีเม้าท์ออแกนอยู่ตัวหนึ่ง ฉันเริ่มเป่ามันด้วยเสียงที่แผ่วเบาไปพร้อมๆกับความงามของดอกไม้ และแสงของพระจันทร์ที่สาดแสงสีทองลงมากระทบกับพื้นน้ำ เวลานั้น ทำให้ฉันได้นึกถึงใครคนหนึ่ง ในคืนแบบนี้ “ชายในชุดขาวคนนั้น”
ฉันพบเค้าในคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อคราวก่อน ครั้งแรกที่ฉันเจอเขา เขานั่งอยู่ตรงนี้ ตรงที่ที่ฉันนั่งอยู่ในตอนนี้ เค้าใส่ชุดสีขาวดูสะอาดตา แต่ตัวฉันซิ เนื้อตัวของฉันดูมอมแมม อีกทั้งยังสวมเสื้อผ้าที่เก่าๆและก็ขาดรุ่งริ่งอีก ผมเผาก็ดูยุ่งเหยิงไปเสียหมด ฉันเหลือบตามองลงไปในแม่น้ำ มองตัวฉันเองในเงาน้ำนั้น แล้วรำพึงกับตัวเองว่า นี่เหรอตัวฉัน?.......... “ใช่..นี่แหละตัวเธอ คือเธอ” เสียงจากชายชุดขาวคนนั้น…… ใจฉันนิ่งไปชั่วครู่ ด้วยความรู้สึกตกใจ แต่ก็ไม่กล้าที่จะหันกลับไปมองที่เขาหรอกนะ ฉันได้แต่มองดูเขาในเงาน้ำ ….. เขายิ้ม รอยยิ้มเขา แปลกจังนะ ฉันไม่เคยเห็นรอยยิ้มแบบนี้มาก่อน….. ฉันยิ้มตอบ …. ก่อนที่เค้าจะบอกฉันว่า “มานี่ซิ มานั่งข้างๆฉัน” ฉันมีอะไรจะให้เธอ ฉันนั่งลงข้างๆเขา ตอนนั้นฉันเองก็ไม่รู้ว่า จะเริ่มบทสนทนากับชายแปลกหน้าคนนี้ว่าอย่างไร พูดอย่างไรถึงจะเหมาะนะ ฉันเลยเริ่มต้นการสนทนาด้วยคำถามง่ายๆ ฉันถามชื่อเขา คุณชื่ออะไรคะ ?........... ชื่อของฉันไม่ไพเราะเสนาะหูเหมือนอย่างคนอื่นเขาหรอก……. แต่ขอให้เธอเรียกฉันว่า “ผู้ชายที่หลงรักพระจันทร์” ก็แล้วกัน………..
สิ่งที่เค้าพูดออกมาทำให้ ฉันอัดอึ้งไม่กล้าที่จะพูดอะไรต่อจากนั้น…… ฉันเงียบ….. เขาเองก็เงียบ..... แต่สายตาฉันไม่ได้ละไปจากเขาเลย ฉันแอบมองไปที่ใบหน้าเค้าตลอดเวลา ใบหน้าเค้าเหมือนกับพระจันทร์ในคืนนี้จัง…ดูงดงาม รูปหน้าเค้าสวยเหลือเกิน….. และในขณะที่ฉันกำลังเก็บลายละเอียดบนใบหน้าเค้าอยู่นั้น…… เค้าก็พูดขึ้นว่า “ใบหน้าฉันไม่มีอะไรให้มองนักหรอก”….. สิ่งสวยงามอยู่บนโน้น….. บนท้องฟ้านั้น… พระจันทร์ในคืนนี้
จากนั้นเขาก็ทอดกายเอนลงนอนที่พื้นหญ้าข้างๆฉัน….. เค้าหลับตา แล้วบอกกับฉันว่า…. เอนตัวลงนอนซิ บนผืนหญ้าแห่งนี้ สิ่งที่ธรรมชาติให้มา ไม่ต้องกลัวว่าตัวเธอจะเปรอะเปื้อน …..ธรรมชาติไม่เคยทำร้ายใคร ไม่เคยทำให้ใครต้องเปรอะเปื้อน แต่มนุษย์เราต่างหากที่ทำให้ธรรมชาติต้องเปรอะเปื้อน นอนลงซิ...แล้วฟัง ฉันเอนตัวลงนอนข้างๆเค้า เค้าบอกฉันอีกว่า หลับตาสิ….. ได้ยินมั้ย... ฉันไม่ได้ยินสิ่งใดเลย นอกจากเสียงลม ฉันตอบ อืม…นั้นแหละlสิ่งที่ฉันอยากให้เธอฟัง ไพเราะไหมละ…ไพเราะมาก..ฉันตอบ ก่อนที่เสียงเพลงบทหนึ่งจะดังขึ้น เค้าเริ่มเป่าเม้าท์ออแกน ให้ฉันฟัง เสียงเมาท์ออแกนทุกท่วงทำนองที่เขาเป่าออกมาทำให้ฉันถึงกับเคลิ้มไปกับเสียงเพลง ในใจฉันนั้นก็คิด เพลงนี้ชื่อเพลงอะไรนะ ฉันจะหาฟังได้จากที่ไหนกัน และหากผ่านพ้นคืนนี้ไป ฉันจะได้เจอเขาอีกครั้งมั้ย จะได้ฟังเพลงนี้อีกมั้ย
เขาบรรเลงเพลงจบ เค้าบอกฉันว่า เสียงลมก็ฟังแล้ว เสียงเพลงก็ได้ฟังแล้ว ลองนะ ...ลองฟังอีกซักเสียง แต่ขอให้เธอฟังให้นาน ฟังดีๆ .. ส่วนตัวฉันนั้นยังคงหลับตา ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเขาจะให้ฉันฟังเสียงอะไร เค้านิ่งไปสักพัก ก่อนที่เค้าจะกระซิบข้างหูฉัน ด้วยลมปากที่แผ่วเบาว่า “ฉันให้เธอฟังเสียงหัวใจเธอ” ได้ยินมั้ย'''เสียงหัวใจเธอเอง…. ไม่ต้องตอบฉันว่าคำตอบคืออะไร?…. แต่เธอต้องหาคำตอบให้กับตัวเธอเองให้ได้…..หาคำตอบให้กับมัน…ให้กับใจเธอ..... ."ฉันให้เวลาเธอทั้งชีวิต เพื่อฟังเสียงหัวใจเธอเอง.". “คนเรามักได้ยินเสียงต่างๆรอบข้างที่ผ่านเข้ามาในเยื่อแก้วหู แต่น้อยคนนักที่จะหยุดพักแล้วฟังเสียงหัวใจตัวเอง” อืม..ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ฉันต้องไปเสียที แต่ฉันจะกลับมา กลับมาพบเธออีกครั้ง ในคืนพระจันทร์เต็มดวงแบบนี้ ในคืนนี้ ส่วนเม้าท์ออแกนตัวนี้ ฉันให้ไว้กับเธอ เมื่อไหร่ที่เธอเหงา รู้สึกท้อ หรือเสียใจ ขอให้เธอเป่ามัน เป่าให้ดัง เป่าให้สุดลมหายใจเธอ แล้วฉันจะมา…… เขาค่อยๆเดินห่างจากฉันไปทุกที ทุกที หายไปในความมืดในคืนนั้น……………..
ปล1.เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเมื่อตอนเจ็ดโมงเช้าวันนี้คะ เนื่องด้วยดูพระจันทร์วันศุกร์คะเขียนตอบพี่ชายที่แสนดี Restless Storm.ทำการบ้านให้แล้วนะคะ ไม่ต้องถามกี้อีกนะคะ
ปล2.เนื่องจากคุณโบ๊ตแฟนคลับตัวยง ส่งemsมาบอกว่า “คุณกี้แต่งอะไรที่มันโรแม้น โรแม้น หน่อยซิคุณ” โรแม้น ในที่นี้คือ โรแมนติกคะ เหนื่อยกับภาษาวัยรุ่น อิอิ กี้เลยแต่งออกมาเป็นแบบนี้ โรแม้น ได้แค่นี้นะคุณโบ๊ต
ปล3. ยังไม่ได้วางตัวนางเอกของเรื่องนะคะ นางเอกไม่ใช้กี้น๊า อย่าคิดไปโน้น อย่าคิดไปนี้ นางเอกยกให้เป็น คุณปู คุณออม และคุณจี้คะ อิอิ ยัดเยียดคะ ไม่รับไม่ได้ อิอิ ถ้าเหงาถ้าท้อ ก็เป่าเมาท์ออแกนน๊าคะ น้องอู๋และเพื่อนบ้านทุกคนคะอย่าแอบงอนนะคะ เดี๋ยวให้เป็นนางเอกพระเอกเรื่องหน้าคะ อิอิ
ปล4.ส่วนตัวพระเอกเนี้ยคิดว่าหาเองกันได้นะคะ อิอิ สาว สาว สาว 3 สาว
ปล.5ถึง พี่ตังเมย์คะ พี่เมย์บอกไม่ค่อยได้ดูแลสุขภาพ งั้นไปตรวจสุขภาพบ้างนะคะพี่ ด้วยความเป็นห่วงจากนิ๊กกี้คะ และความปรารถนาดีจาก จากกระทรวง(อก) มุขนี้คุณkilluarเป็นคนเล่นมาคะ กี้เลยเอามาประจาน ตามไปบ่นได้ที่ลิงค์นี้เลยคะ >>>> http://killuar.exteen.com เข็ดมั้ยคุณ ทะลึ่งดีนัก อิอิ แต่กี้เป็นห่วงพี่ตังเมย์จริงๆนะคะเป็นห่วงน้องๆของพี่เมย์ด้วยคะ
(ไม่ใช่ซักหน่อย 
)
#1 By sjtree on 2008-03-22 08:29